Przedszkole artystyczno - sportowe

dzieci artyści

Przedszkole Magiczny Świat Dziecka o profilu artystyczno-sportowo-językowym to przedszkole, w którym Twoje dziecko nie dowie się , co to jest nuda! W pełni realizujemy plan edukacyjny zgodny z profilem przedszkola. Zatrudniamy utalentowaną kadrę pedagogiczną z najwyższej półki! Rozwijamy dzieci artystycznie, dbając o ich formę fizyczną, będąc przekonanym, że takie kształtowanie małego człowieka da piękne owoce w przyszłości! My nie piszemy, że to robimy, my naprawdę tak działamy na co dzień!

Wykorzystując różne formy aktywności artystycznej:

  •  kształtujemy w przedszkolakach pewność siebie, umiejętność pracy w grupie, otwartość na wyzwania, umiejętność wyzbywania się kompleksów,
  •  doskonalimy wrażliwość na bodźce płynące ze świata,
  •  kształtujemy precyzję ruchów i pamięć, kreatywność,
  •  pobudzamy inwencję twórczą, jednocześnie pomagając pokonywać bariery nieśmiałości i budując wzajemne zaufanie.
dzieci odpoczywają

Metody pracy stosowane w naszym przedszkolu:

Kształtowanie dzieci przez muzykę:

Wyrażanie muzyki ruchem

dziecko_instrument

Rytmika z arterapią

dzieci muzyka

Muzykoterapia

dziecko_gitara

Gordonki

dzieci_muzyka

kształtowanie dzieci poprzez aktywności Manualno-plastyczno-teatralne:

Sensoplastyka

pomalowane ręce

Metoda 10 palców Ruth Show

dziecko dziesięć palców

Arterapia

rysunek i pędzel

Dramatoterapia/teatroterapia

dzieci malowane

Aktywności rozwijające fizycznie, motoryka duża i mała:

Integracja sensoryczna

Ćwiczenia sensoryczne z dzieckiem

Gimnastyka twórcza

dzecko przechodzi przez koło

Gimnastyka rytmiczna

dziewczynka ćwiczy z piłką

Kinezjologia edukacyjna

Dzieci ćwiczą na piłce

Zgodnie z profilem przedszkola stosujemy następujące metody pracy:

O wpływie muzyki na kształtowanie wrażliwości emocjonalno-twórczej u dzieci chyba każdy słyszał. Wiemy, jak ważna jest muzyka w życiu dziecka, dlatego wykorzystujemy następujące metody kształtowania dzieci poprzez Muzykę:

Metoda E. J. Dalcroze

system edukacji muzycznej dzieci polegający na wyrażaniu muzyki ruchem, stwarza uczniowi sposobność do fizycznego doświadczania muzyki poprzez ćwiczenia ruchowe oraz poprzez pozostałe zmysły. Rozwija poczucie rytmu, poczucie świadomego ruchu, kształtuje słuch. Ważnym elementem metody jest improwizacja. Rytmika Dalcrozea jest w pedagogice muzycznej najpełniejszą metodą wychowania przez sztukę.

Rytmika z arterapią

Wystarczy tylko śpiewać i słuchać, a wszystko to sprawi, że odczuwanie muzyki i jej dźwięków, będzie wyraźniejsze z dnia na dzień. Wyłączamy zatem wciąż buczące radio i telewizor, szukamy muzyki w przyrodzie, tańczmy do „Czterech pór roku”, pozwalamy maluchowi grać na kuchennych garnkach i pokrywkach. Otaczamy jego ucho piękną, prawdziwą muzyką, organizujemy koncerty. Muzyka i jej dźwięki mają być ucztą dla zmysłów naszych przedszkolaków. Słuchamy śpiewu leśnych ptaków, maluchy układają swoje własne utwory, dotykają prawdziwych strun gitary, odpowiadają na pytania melodią, słuchają wiatru i zielonych listków wesołej brzózki.

Muzykoterapia

forma terapii bazująca na leczniczym wpływie dźwięku i muzyki na psychikę i organizm człowieka. Nie bez kozery mówi się, że dźwięk leczy i ciało, i duszę. Leczenie muzyką jest coraz popularniejszą formą terapii. Zostało to udowodnione naukowo, że dźwięki oddziałują na układ wegetatywny, krążenia oraz na układ oddechowy. Muzykoterapia wywiera pozytywny wpływ na psychikę, zmniejsza lęk, poprawia samoocenę. Ćwiczenia muzykoterapii wykorzystywane w naszym przedszkolu polegają na wyzwalaniu emocji i aktywizowaniu uczuć u dzieci. Przedszkolaki odbierają bodźce słuchowe, które wyzwalają w nich wrażenia emocjonalne i intelektualne. Terapia muzyką to nie tylko słuchanie, ale też tworzenie muzyki. Dzieci biorące udział w zajęciach śpiewają, tańczą i komponują. Często ich twórczość powstaje na skutek improwizacji.

Metoda aktywnego słuchania muzyki Batii Strauss

Aktywne Słuchanie Muzyki (to jedna z wiodących metod wprowadzania muzyki klasycznej w edukacji na wszystkich poziomach. Jej autorka, Batia Strauss z Izraela, do utworów muzyki poważnej i ludowej opracowała formę prezentacji łączącą słuchanie, granie, tańczenie i śpiewanie z elementami pantomimy, dramy, a także różnych metod plastycznych. Metoda ta jest stosowana przez nauczycieli naszego przedszkola jako wprowadzania dzieci w świat muzyki klasycznej połączonej z elementami sztuki tak, by kształtować w nich wrażliwość emocjonalną i artystyczną.

Gordonki

Teoria Gordona przedstawia rozwój myślenia muzycznego jako proces umysłowego dojrzewania. To, czego dziecko uczy się podczas pierwszych pięciu lat życia, tworzy podstawę dla całej późniejszej edukacji, która tradycyjnie rozpoczyna się wraz z przekroczeniem progu przedszkolnej czy szkolnej "zerówki". Im wcześniej dziecko uzyska tę podstawę, tym więcej skorzysta z późniejszej edukacji i odwrotnie - im później tego dokona, tym gorsze będą dalsze efekty. Mówi się o paraleli uczenia muzyki i uczenia mowy. Im bogatsze w stymulację dźwiękowo-muzyczną i językową będzie środowisko dziecka, tym bardziej układ nerwowy będzie dostosowany do odbioru, transmisji i przetwarzania takich bodźców. Kształcenie muzyczne dzieci stymuluje zdolności komunikacyjne. Dzięki zajęciom umuzykalniającym rodzice u swych dzieci obserwują zwiększoną płynność mowy i lepszą dykcję. Ponadto maluchy znacznie łatwiej i na dłuższy czas potrafią koncentrować swoją uwagę, co oczywiście wpływa na ich rozwój intelektualny. Dzieci, które uczęszczały na zajęcia muzyczne wg Teorii E.E.Gordona jeszcze przed pójściem do szkoły posiadają bogaty słownik rytmiczny i melodyczny, jak również potrafią koordynować swoje ciało do pracy z muzyką. Dlatego też, my jako przedszkole dbające o wszechstronną stymulację dziecka poprzez zabawę i doznawanie przyjemności, nie mogliśmy w swojej pracy ominąć tej metody!

Metody kształtowania dzieci poprzez aktywności Manualno-plastyczno-teatralne:

Sensoplastyka

to marka zajęć rozwojowych dla dzieci w wieku od 0 do 100lat. Sensoplastyka wpływa na stymulację wszystkich zmysłów: węchu, wzroku, dotyku, słuchu i smaku. Wpływa na optymalny rozwój całego organizmu. Stymulując receptory wpływamy na rozwój połączeń nerwowych w mózgu. Im jest ich więcej tym „łatwiej” nam się myśli, tym sprawniej przebiegają wszelkie procesy analizy i syntezy w umyśle zarówno małego dziecka jak i osób dorosłych.Dzięki sensoplastyce wpływamy na wiele aspektów rozwoju dzieci: wspomagamy budowanie ich świadomości ciała i przestrzeni, dbamy o usprawnienie ruchowe, wspieramy rozwój zmysłów, wpływamy na rozwój mowy (ośrodki w mózgu odpowiedzialne za mowę są usytuowane blisko ośrodków odpowiadających za małą motorykę – czyli pracę dłoni), poprzez wspólne działania pogłębiamy kontakt emocjonalny z dziećmi – budujemy w ten sposób ich poczucie bezpieczeństwa.

Metoda dziesięciu palców Ruth Show

metoda malowania dziesięcioma palcami. Podczas malowania dzieci w różny sposób nakładają farbę. Może to być: klepanie rozmazanej farby, tworzenie kolein, podkładu z grubej warstwy, a następnie wykonywanie w nim rysunku, wcieranie, tworzenie kropek. Kierunek ekspansji ruchowej może być dośrodkowy i odśrodkowy, na przykład drzewo może dziecko malować począwszy od korzeni w kierunku korony kończąc na liściach, bądź odwrotnie. (jest to bardzo dobra metoda przy pracy z autystykami). Metoda to oprócz cennych walorów terapeutycznych, ma również wartości diagnostyczne. Obserwacji poddaje się szereg elementów takich, jak ustosunkowanie się dziecka do tworzywa, element czasu, element ruchu, zachowanie się wobec kolorów. Obserwacja reakcji dzieci na zetkniecie się z tworzywem – odpowiednio przygotowanymi farbami (o konsystencji średnio gęstego budyniu) sprowadza się na ogół do dwóch postaw: postawy zachowania dystansu i postawy zaangażowania.

Arterapia

to forma psychoterapii wykorzystująca sztukę jako narzędzie w procesie terapeutycznym. Pozwala każdemu, bez względu na jego umiejętności artystyczne, rozwijać się poprzez kontakt ze sztuką (sztukami plastycznymi, muzyką i dźwiękiem, tańcem i ruchem). Arteterapia dzieli się na arteterapię w edukacji (skierowaną przede wszystkim do dzieci) oraz w medycynie (skupioną na pomocy osobom chorującym psychicznie i fizycznie) Badania naukowe wykazują, że działania artystyczne dają większe pole do zrozumienia siebie w bezpiecznej atmosferze, rozwijając tym samym potencjał i kreatywność, ucząc rozpoznawania, nazywania i wyrażania własnych emocji oraz komunikowania się z otoczeniem w sposób asertywny, w szacunku do siebie i innych.

Dramatoterapia/teatroterapia

teatroterapia jest formą oddziaływania terapeutycznego, w której teatr jest środkiem do wyrażania siebie i grupowych interakcji oraz w której bazuje się na technikach teatralnych. Jedną z form teatroterapii jest dramaterapia, która jest definiowana jako metoda posługująca się „kreatywną dramą”, w celu osiągnięcia terapeutycznych celów, takich jak: odczucie ulgi, integracja emocjonalna i fizyczna jednostki, rozwój osobowości, pogłębienie rozumienia wewnętrznego świata. Współpracujemy z czterema teatrami dziecięcymi, goszcząc je w naszym przedszkolu cyklicznie. Wybieramy główniespektakle interaktywne, gdzie dzieci biorą czynny udział w sztuce. Wykorzystujemy także Techniki zmiany ról, Pantomime, Teatrzyki kukiełkowe, pacynkowe, zabawy paluszkowe.

Terapia plastyczna z chromoterapią

Terapia za pomocą różnych sztuk i technik plastycznych oraz kolorów.

Aktywności rozwijające fizycznie, motoryka duża i mała:

Edukacja przez ruch Dziamskiej i Integracja Sensoryczna

Edukacja przez ruch to system form i metod kształcenia oraz terapii, który wykorzystuje naturalny, spontaniczny ruch organizmu. Człowiek rusza się, a więc przez ruch uaktywnia zmysły, dzięki którym poznaje otaczający świat. Badania dowodzą, że aby człowiek mógł się prawidłowo rozwijać, to w proces uczenia się powinny być wplecione wszystkie zmysły. Narzędziem edukacji przez ruch jest koło integracji sensorycznej, czyli koło zintegrowanego ruchu organizmu, a integracja sensoryczna to spójność wykonywanych czynności, współwykonywanie, jednoczesność (dzieci patrzą, słuchają, kreślą, chodzą...). Integracja sensoryczna to proporcja w aktywizowaniu wszystkich zmysłów. Metodą tą wprowadzamy dzieci w ruch zaplanowany, rytmiczny, dopełniony muzyką lub z niej wyprowadzany. Podczas zajęć wykorzystujemy trzy podstawowe formy aktywności dzieci: 1. Ćwiczenie - doskonali poszczególne funkcje organizmu, np. kreślenie, tupanie, skakanie; 2. Zabawę - zawiera kilka ćwiczeń, np. w zabawie "Deszcz nad miastem" dzieci chodzą wokół stołu, kreślą rytmicznie krople ręką lewą i prawą, 3. Grę - składa się z kilku ćwiczeń wg określonych zasad (np. ograniczenie czasu ich wykonywania). Gimnastyka twórcza Rudolfa Labana - o improwizacja ruchowa bez pokazania wzorca ruchu przez nauczyciela. Ważną rolę odgrywa tu inwencja twórcza ćwiczących, ich pomysłowość, fantazja doświadczenie ruchowe.W metodzie tej posługujemy się różnymi formami ruchu, takimi jak: odkrywanie, naśladowanie, inscenizacja, gimnastyka wykorzystująca ruch naturalny, pantomima, ćwiczenia muzyczno-ruchowe, taniec, opowieść ruchowa, itp. Nauczyciel staje się współuczestnikiem i współpartnerem zabaw.Metoda ruchowa ekspresji twórczej daje możliwość rozwijania się w zakresie m.in:wyczucia własnego ciała, przestrzeni, wyczucia ciężaru ciała (siły), doskonaleniu płynności ruchu i w zakresie kształtowania umiejętności współdziałania z partnerem lub grupą. Zadania następują bardzo szybko po sobie, charakteryzują się płynnością ruchu i pracą całego ciała.

Gimnastyka rytmiczna Kniessów

Jest to rodzaj gimnastyki rytmicznej (twórczej utanecznionej) polegającej na nieustannym poszukiwaniu nowych form i rodzajów ruchu. Elementami dominującymi w tej metodzie są ruch, rytm, muzyka oraz nietypowe przybory tj.: szarfy, wstążki na patykach, połówki kokosów, grzechotki, bębenki i dzwoneczki. Charakterystyczne dla metody Kniessów jest użycie do ćwiczeń ruchowych dwóch przyborów równocześnie przez jedną osób. Autorzy wyeliminowali ze swej metody słowo, (impulsem do podejmowania wszelkich form ruchu jest muzyka). Zyskuje na tym płynność i intensywność ruchu

Kinezjologia edukacyjna Paula Dennisona

Zwana ,"gimnastyką mózgu"- polega na wykonywaniu zestawów ćwiczeń pomagających m.in. dzieciom mającym trudności z czytaniem, pisaniem, zapamiętywaniem, także mającym trudności z nawiązywaniem kontaktów z otoczeniem; ponadto wspiera układ odpornościowy. Ćwiczenia i równoważenia wpływają na zwiększenie efektywności uczenia się, zlikwidowanie przeszkód spowalniających proces przyswajania języka, usprawnianie koordynacji psychoruchowej oraz pamięci i koncentracji.

Ruch rozwijający Weroniki Sherborne

Główne założenia tej metody to rozwijanie poprzez ruch trzech aspektów : świadomości własnego ciała ( i konieczności jego usprawniania świadomości przestrzeni i działania w niej; oraz dzielenia przestrzeni z innymi osobami i nawiązywania z nimi kontaktu.Podczas ćwiczeń ruchowych dziecko poznaje przestrzeń, w której się znajduje (przestaje być dla niego groźna), staje się aktywne, przejawia większą inicjatywę, może być twórcze. Dzielenie przestrzeni z drugą osobą może stać się źródłem nawiązania bliskiego kontaktu, opartego na zaufaniu i współpracy, daje możliwość poczucia wspólnoty. Warunkiemprowadzenia zajęć jest zabawowa, radosna atmosfera, możliwość osiągania sukcesu w każdym ćwiczeniu i wspólna satysfakcja z pokonywania trudności.

Ta strona używa plików cookie Więcej informacji